Saturday, November 3, 2012

அஃப்ரீன்

ஒற்றை 
மரமொன்றின் 
கீழ்நின்ற
தருணங்களில்
சிலிர்க்கச் செய்யும் 
அன்பின் துளிகள் 
மழையென
உணர்த்தும்....
நெருங்கி விலகி
விலகி நெருங்கி
விழித்தொதுங்கும்
தருணங்களில்
இரசித்தே
நிற்கும்
மழையும்...

சமுத்ரா

மனிதர்களற்ற
தொலைவுகளை
அளந்து வரும்
பார்வை உணர்த்தும்
பொருட்களின்
தனிமையில்
வெளித்தெரியும்
துயரம்.....
நிசப்தங்களின்
அதிருப்தியில்
சட்டென்று
பறந்துவிடும்
மனது....
மனிதர்களை
நேசிக்கும்
இயற்கையைப்
போன்று
மனிதர்கள் இல்லை...
தனிமையைக்
கொல்லும் கதைகளில்
உலவும்
அமானுஷ்யங்களின்
அடர்த்தி....
தவிக்கச் செய்யும்
உறவுகளிடம்
கிடைப்பதில்லை
உண்மை.....