Monday, February 1, 2010

நந்திதா

இருள் படர்ந்த
காடுகளின் ஒற்றைப் பாதையில்
பயணிக்கிறது!
சுற்றிலும் காட்டு
மிருகங்களின் குரல்...
மரங்களின் ஊடே
வீசும் காற்றின் சப்தங்களை கடந்து...
கவலைகள் ஏதுமின்றி
நடக்கிறது சப்தமாக
இலக்கு நோக்கி...
நடந்துவந்த பாதைகளில்
பாவங்களின் சுவடுகள்
உதிரத் துளிகளாய்...
திரும்பி பாராமலே
கீழ் திசை நோக்கி நீள்கிறது
ஒளியைத் தேடி...
இன்னும் சில அடித் தொலைவிலிருக்கிறது
மெல்லிய வெளிச்சமாய்
கட்டற்ற சுதந்திரம்...

3 comments:

  1. நல்ல கவிதை!!அழகு வரிகள் !!!

    ReplyDelete
  2. புத்தம் புதிய தமிழ் திரட்டி bogy.in,
    உங்கள் வலைப்பூவை இதிலும் இணைத்து கொள்ளுங்கள்.
    ஓட்டுபட்டை வசதியும் உள்ளது.

    தமிழ் சமூகத்திற்கு தேவையான பயனுள்ள தகவல்களையும், செய்திகளையும் திரட்டி அவற்றை தமிழ் சமூகத்திற்கு சென்றடைய எங்களின் முயற்ச்சிக்கு உங்கள் ஆதரவை தருமாறு வேண்டுகிறோம்….

    இவன்
    http://www.bogy.in

    ReplyDelete