Sunday, April 5, 2009

அபராஜிதா

உன் நிழல்

விழும் குளங்களில்

கல்லெறிவதில்லை நான்

எப்பொழுதும்..

-----------------------------------

என் தாலாட்டுகளில்

கண் அயர்ந்தவளே

இப்பொழுதெல்லாம்

உறக்கத்துக்கு

என்ன செய்கிறாய்... நானில்லாமல்..

--------------------------------

பிரபஞ்சவெளிகளில்

தேடியலைந்து

தீராத ஆவேசத்தோடு

காற்றில் மோதி மோதி

தற்கொலை செய்துகொண்டது

உன்னை பிரிந்த உயிரொன்று..

--------------------------------

பண்படுத்தாத

நிலமொன்றில் எப்பொழுது

விளைந்திருக்கும்

செய்துவிடத் தவிக்கும்

கொலையொன்று..

கற்பழிப்பொன்று...

வங்கி கொள்ளையொன்று...

3 comments:

  1. வார்த்தைப் பிரயோகம் வியக்க வைக்கிறது நண்பரே!

    -ப்ரியமுடன்
    சேரல்

    ReplyDelete
  2. GK,
    First n third--- super... நல்ல கற்பனை!!
    Last one- என் அறிவுக்கு எட்ட வில்லை!!
    Publish a book!! expecting it soon!!

    ReplyDelete
  3. குறு கவிதைகளுக்கு எப்போதும் ஒரு
    இனிமை உண்டு. உங்கள் வரிகளில் அது
    மிகவும் இனிக்கிறது. அருமை நிறைய
    எழுதுங்கள். (வேலையை முடித்துவிட்டு :) )

    - வெங்கடேஷ்

    ReplyDelete