Saturday, April 18, 2009

சம்பா

அதிகாலைப் பொழுதுகளில்

செம்மண் குவிந்த

மைதானங்களுக்கு

தேநீர் குடித்து

புறப்படுகிறது...

துலாபாரமென

தகர டின்களில் நீர் பிடித்து

சேறு குழைத்து

சுடுவதற்கு முந்திய

செம்மண் சதுரங்களை

செய்துகொண்டிருக்கிறது...

சூரியன் மறையும்

பொழுதொன்றில்

எரியத் தொடங்கும்

தற்காலிக மண் மேடுகளை

பிரிந்துவிடுகிறது...

நகரங்களில்

உயர்ந்து நிற்கும்

கட்டிடங்களின்

வர்ணப் பூச்சுகளில்

மறைந்துகொண்டிருக்கிறது...

கனமழை

நாட்களில் சுவர்களில்

முளைத்திருக்கும்

நீர்த் திவலைகலென

உழைத்தவனின்

இருப்பு...

2 comments:

  1. // சூரியன் மறையும்

    பொழுதொன்றில்

    எரியத் தொடங்கும்

    தற்காலிக மண் மேடுகளை

    பிரிந்துவிடுகிறது... //

    சூரியன் மறையும் பொழுதும் , பிரிவும் - அருமை .

    தீ நாக்குகள் எரித்து விடாமல் பிரிவது , தனது இருப்பை தக்கவைத்து கொள்கிறது .


    //நகரங்களில்
    உயர்ந்து நிற்கும்

    கட்டிடங்களின்

    வர்ணப் பூச்சுகளில்

    மறைந்துகொண்டிருக்கிறது... //

    பாதுகாப்பின் காரணமாக இருக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது ..

    மீண்டும் தனது இருப்பை தக்கவைத்து கொள்கிறது .

    // கனமழை

    நாட்களில் சுவர்களில்

    முளைத்திருக்கும் //

    தனது இருப்பை வெளிப்படுத்துகிறது.

    பிரிவது , மறைவது , பிறகு முளைப்பது -- அருமை

    உங்கள் கவிதைகளில் எனக்குப் மிகவும் பிடித்த கவிதை என்று சொல்லுவேன்.

    ReplyDelete
  2. sir, nalla irukku..romba yatharthamayum azhithamaayum..thalaippu peryaloda karanam puriyala! ithellam eppadi kavithaigaloda sambantha paduthikkarathunum enakku therila :(
    -Prem

    ReplyDelete